Catalonië: de wandelroute Els Empedrats

Ben ik er rouwig om dat we onze tocht via Penyes Altes de Moixero naar refugi Rebost afbraken? Ja, ergens wel, al moet ik eerlijk toegeven dat het stijgende pad aan de winnende hand was. Waar dat aan ligt? Niet aan de conditie, vermoed ik, maar door het simpelweg ontbreken van bergen in Nederland. Zoals ik al eerder zei, bergwandelen is anders dan wandelen. Een wijze les, zeker, maar ik kan alleen in de bergen meer ervaring opdoen. Toen we lunchten bij refugi Sant Jordi is besloten de tocht aan te passen. In plaats van de geplande route, gingen we door op de route die we tot dan toe al volgden, Els Empedrats. Geelwit aangegeven en we liepen iets van 10/11 kilometer, klommen er zo’n 650 meter en daalden er evenveel. Het gebied waar we liepen valt onder de Pre-Pyreneeën, meer precies: Parc Natural del Cadí-Moixeró. Kaart nummer 46 laat je het gebied zien en het stuk waar we liepen.

Els Empedrats refugi Vents del Cadi

Dartelen als berggeiten
Zo tegen elven vertrokken we op Pinksterzondag. Eerst maakten we een korte stop bij een fonkelnieuwe berghut: refugi Vents del Cadi. En jawel, voor diegenen die graag bloot zijn, er is een naturistengedeelte. Je kunt er eten, zelf koken, mee-eten en natuurlijk slapen. Daar zijn berghutten natuurlijk voor, ideale plaatsen om je wandeling te beginnen of eindigen. In Catalonië zijn er voldoende te vinden, van luxe tot simpel. Bij de refugi stopten we onze lunch in de rugzak en begonnen aan de weg naar boven. Naast de groep bloggers, onder leiding van gids Raymond Koome, vergezelden ons vandaag ook Rosa van het regionale toeristenbureau en Maria die werkzaam is in het park. Laat ik ze maar de lokale berggeiten noemen die dartel ieder pad omhoog dansten. Ja, ik ben daar jaloers op.

Els Empedrats weer vertrekken bij refugi San Jordi

Pauze bij Sant Jordi
Met Maria voorop en Rosa als bezemwagen begonnen we de weg naar boven, staken enkele malen een klein riviertje over en zagen een waterval (Bullidor de la llet ) en watervalletjes (Els Empedrats). Hoewel de route in het begin vooral door het bos liep, waren er voldoende plaatsen waar je de wijde wereld van de bergen in kon kijken. Voor een wandelaar van de platte grond een uniek en soms euforisch gezicht. Als je Nederland gewend bent, is bergwandelen als lopen naar de hemel, ik spreek even over mezelf. Broodnodige pauze was er op Font del Fag, bij refugi Sant Jordi, vanaf daar ging het nog iets omhoog om daarna via de andere kant van de berg te dalen naar het beginpunt. Om mijn verhaal luister bij te zetten, kun je het beste hier kijken en zo de route alvast virtueel lopen.

Els Empedrats over zo'n pad daalden we af

Opletten bij het dalen
Voor wie denkt, heerlijk dalen… Ook dat is werken en dus gleed ik minstens driemaal uit op het paadje dat bezaaid was met losse steentjes. Een iets te grote stap en je ligt op je kont. Zeker als je even je gedachten op de vrije loop laat en je concentratie wegvloeit. Toegeven, dalen voelt makkelijker aan, maar vergt wel oplettendheid. Wat hielp was de wandelstokken, dat waren deze tocht mijn beste vrienden, naast de fles met water. Die dingen gaven me steun en dat is best fijn. Bijkomend voordeel was dat ik tegelijk mijn rug trainde. Normaal, als ik ga zitten, bolt mijn rug. Na het wandelen met de stokken, zat ik kaarsrecht. Al is dat effect na een half uurtje wel weer weg.

Els Empedrats mooie vergezichten

Geschikt voor ieder niveau
Park de Cadí-Moixeré is een perfect wandelgebied, zover ik kan beoordelen. Er lopen vele routes, ook GR-routes, voor ieder niveau. In veel overnachtingsadressen is een speciale hoek voor wandelaars en fietsers met informatie over het gebied en waar te wandelen of te fietsen, net als geschikte routekaartjes. Meer informatie daarover vind je hier. Het gebied is ook uitermate geschikt voor vakanties met kinderen. Op ieder routekaartje staat precies hoelang een wandeling is, de tijd die ervoor staat, net als de hoogteverschillen. Het mooiste is natuurlijk met kaart en kompas zelf je route maken, maar enige ervaring met het wandelen in de bergen is dan wel noodzakelijk.

Opmerking: Op uitnodiging van Catalunya tourisme en Hikingsite ben ik gaan wandelen in Catalonië, ik heb geen financiële compensatie voor dit artikel gekregen. Bovenstaande mening is mijn eerlijke en oprechte mening.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.