Water filteren gaat voor tortelduifjes

Ik voel hun ogen prikken in mijn rug. En ik? Ik voel me schuldig. In mezelf bied ik wel duizendmaal mijn excuses aan, maar de situatie is nu eenmaal zo. Het is vijf uur in de middag en ik ben minder dan een kilometer van mijn kampeerplaats af en heb dringend water nodig. Mijn flessen zijn leeg, ik moet water filteren voor het eten en het verdiende bakje koffie. Voor me ligt Zwartgoor, onder Breda en net boven de Belgische grens, mijn kamp is de paalkampeerplaats op de Strijbeekse Heide en Zwartgoor ligt daar tegen aan. De plek waar ik nu ben is de enige waar ik met goed fatsoen, en lage schoenen, water kan filteren. Dus ik doe wat ik moet doen en mompel sorry.

Overleven gaat voor liefde

Toen ik het pad opliep naar Zwartgoor zag ik ze al zitten, de twee tortelduifjes. Ze zaten op een bankje bij een picknicktafel waarvan je een prachtig uitzicht hebt over het meer, of eigenlijk het ven. Maar daar hadden ze geen oog voor. Dat hadden ze alleen voor elkaar. Ze zoenden er op los, zeg maar. Toegeven, best een romantisch plekje voor wat liefde. Alleen jammer dat ik het pad opliep en die romantiek verstoorde. Eerst dachten ze nog, die wandelt wel door, maar toen ik mijn rugzak afgooide – en ik even hun kant opkeek – zag ik de teleurstelling. Schuld borrelde op in me, maar er was geen keus. Overleven gaat voor de liefde.

Verveelde tortelduifjes

Ik deed mijn rugzak open en pakte mijn waterfilter en stapte voorzichtig het water in om mijn zakje te vullen met water om het daarna, op de droge kant, te filteren in mijn flessen. Het is een klein filter dus per liter moet moet ik een keer of 4 de zak vullen omdat te filteren. Dat kost tijd. Ongeveer 25 minuten. Het kan sneller, maar ik was moe en had geen zin in haast. In ieder geval, geen zin om me te haasten. Soms keek ik voorzichtig achterom naar de tortelduifjes. Hem zag ik verveeld over het ven staren, haar zag ik kijken wat ik toch allemaal deed. Misschien droomde ze wel van een romantisch outdoorweekend. Slapen in een tent met haar grote liefde. De meeste mensen doen het niet, maar dat is pas romantiek.

Mooi uitzicht

Na een goed half uur doorwerken ben ik klaar en staan er twee literflessen koud en schoon water voor me. Tevreden trakteer ik mezelf op een flinke slok. Onderwijl kijk ik naar de tortelduifjes, maar die blijken te zijn verdwenen. Ik haal mijn schouders op en neem hun plaats in op het bankje en geniet van mijn verse water en het waanzinnig mooie uitzicht.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.