Een spelletje met een zwarte specht

Even twijfelde ik aan mijn ogen. Ik meende een vogel te zien op de stam van een grote plataan. Maar toen ik even knipperde met mijn ogen, zag ik niets meer. Ik bleef staan en hield mijn ogen gericht op de plataan met zijn dikke stam. Mijn hersenen ratelden in hoog tempo. Rode muts zag ik, dus een specht? Zomaar, op 150 meter van huis, in een best drukke straat. Zou het echt?

Zwarte kraaloogjes

Ik was inmiddels gestopt en bleef speuren of ik nog meer zou zien. Dichter naar de boom lopen was geen optie, ik had niets zien wegvliegen en wilde de specht niet wegjagen. Langzaam stak ik de weg over om afstand te scheppen tussen mij en de plataan. Dan een paar stappen voorwaarts en ik keek de specht recht in zijn zwarte kraaloogjes. Eventjes dan, want toen hij, of zij, me zag draaide hij weer rond de stam. Maar ik was er op dat moment wel zeker van dat het een specht was. Ik speelde zo een tijdje met de specht. Steeds probeerde ik hem te zien en steeds draaide hij verder om de stam. Geen zin in pottenkijkers, dat was duidelijk.

Rode muts

Na een tijdje gaf ik de strijd op en vervolgde de weg naar huis, terwijl de vogel met zijn rode muts zich nog steeds vermaakte op de stam van de boom. Spechten, in het bos hoor ik ze vaak, zien slechts zelden. Soms als ik de tijd neem, en de verrekijker bij me heb, lukt het me om er eentje te spotten. Ze te zien, is best lastig, de rode muts is vaak datgene dat je spot tussen al het groen. Maar goed, ik ben ook geen vogelspotter. Elke vogel die ik zie, is gewoon een toevalligheidje, maar wel een die me blij maakt.

Zwarte specht

Eenmaal thuis zocht ik maar eens op, welke specht zulke rare dingen doet. Het antwoord: de zwarte specht. Helemaal zwart natuurlijk, dat spreekt voor zich. Maar op zijn kopje zit die beroemde rode vlek. Waarom rood? Geen flauw idee, maar in ieder geval goed herkenbaar. En dat zomaar in een straat met grote bomen, ze moeten daar dus vaker rondhangen. Vogels zie ik er genoeg. De specht nooit eerder en al helemaal niet op ooghoogte. Steeds let ik erop, maar niets. Het wachten is weer op een geluksmomentje.

1 antwoord
  1. Ronald
    Ronald zegt:

    Gaaaaaaaf hè!!! Paar maanden terug ook gespot bij vijvertje/ muur van Bonifatiusschool. Onwijs gaaf! Vanavond (Yes het is weer licht als ik terug naar huis fiets!) Op de Steekterweg zag ik in een flits weer die hel blauwe kleur van de ijsvogel!! Vol in de remmen, even stukje teruggefietst om nog een glimp van dit prachtige vogeltje op te vangen. En toen ie me spotte, woesjjjjj weg was ie. Wel weer totaal 10 seconden enorm genoten…

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.