Rode wouwen dus…

We kwamen uit de grotten van Hotton en ineens staarden we verbluft naar de blauwe hemel. Wat we daar zagen deed ons stil staan, van verbazing en verrukking. En niet alleen ons: de hele club die uit de grotten kwam, keek vol verbazing. Boven het veld zwierden een flinke groep vogels, hun kreten kondigden hen aan. Ze vlogen rond, bekeken ons, misschien zoals wij hun bekeken.

Hoeveel waren het er: vijf, zes en misschien wel meer ook. Ineens kwam er een oude Waal onze kant op en zijn vinger priemde naar de hemel. ‘Rode wouwen‘, zei hij. Ik keek hem aan en antwoordde: ‘Ik had ze al opgezocht in het vogelboekje, maar kon de juiste vogel niet vinden.’ Spottend keek hij me aan. ‘Daar zijn ze’, en hij wees naar de vogels, ‘niet in het boekje.’ Met een lach verdween hij weer.

Niet in Nederland

Toch waren deze vogels voor ons niet nieuw. Jaren terug zagen we ze al hoog in de lucht in Frankrijk. Toen lukte het determineren wel met behulp van een boekje. En ook in de Ardennen, niet lang hiervoor, zagen we de vogels al eens toen we een stuk met de auto reden. We stopten toen nog, maar de vogels waren al gevlogen. Wat voor vogels het waren, hadden we niet door toen. Rode wouwen dus. Het zijn indrukwekkende vogels en zoveel bij elkaar best uniek. In Nederland zul je deze wouwen niet veel tegenkomen. Er zijn slechts incidentele meldingen van deze roofvogels. Hun habitat is vooral België, Duitsland en Frankrijk. De vogel is vooral te herkennen aan de gevorkte staart.

Avifauna

Laatst waren we weer eens in Avifauna en verdomd, daar hebben ze wouwen. Wel de zwarte, een iets ander soort. Naar mijn idee waren ze iets kleiner dan de rode variant, maar wendbaar. Onbeschrijflijk. De rode wouw is een bijzondere vogel en voor ons onlosmakelijk verbonden aan de zomervakantie. Was het maar weer zover…

En nee, niet mijn foto’s. Dank aan Pixabay.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *